Profesori Sucharit Bhakdi është rikthyer në qendër të vëmendjes përmes një interviste ku ka deklaruar se “pjesa e fundit e enigmës ka rënë” në lidhje me vaksinat mRNA kundër Covid-19, duke ngritur pretendime për efekte të rënda dhe afatgjata.
Sipas tij, vaksinat mRNA mund të shkaktojnë modifikime gjenetike të përhershme, zhvillim të kancerit me progres të shpejtë dhe kalim të “materialit gjenetik të vaksinës” te fetuset përmes placentës. Këto deklarata janë shpërndarë gjerësisht në rrjete sociale dhe faqe që kundërshtojnë vaksinimin, shpesh të shoqëruara me pretendime për “prova përfundimtare” të dëmeve të rënda shëndetësore.
Megjithatë, këto pretendime nuk mbështeten nga autoritetet shëndetësore dhe komuniteti shkencor. Institucione si Instituti Paul Ehrlich dhe Agjencia Evropiane e Barnave (EMA) nuk kanë gjetur prova që vaksinat mRNA ndryshojnë ADN-në njerëzore apo shkaktojnë sëmundje si kanceri. Sipas tyre, vaksinat mRNA veprojnë përkohësisht në citoplazmën e qelizës dhe nuk integrohen në gjenom.
Bhakdi ka qenë edhe më parë një nga figurat kryesore në lëvizjen kundër vaksinimit gjatë pandemisë, duke bërë deklarata që më pas janë kundërshtuar nga institucionet shkencore. Ai kishte pretenduar për pasoja të rënda si vdekje masive apo infertilitet, të cilat nuk u konfirmuan nga të dhënat zyrtare.
Në diskutim është përfshirë edhe vendimi i Gjykatës Federale Gjermane (BGH) i 9 marsit 2026. Ky vendim, sipas sqarimeve ligjore, nuk konfirmon dëme të përgjithshme nga vaksinat dhe as përgjegjësi të kompanive farmaceutike, por lidhet me aspektin procedural të aksesit të qytetarëve në informacion në rastet kur pretendohet dëm i mundshëm pas vaksinimit.
Sipas vendimit, qytetarët mund të kenë një prag më të ulët për të kërkuar dokumente dhe të dhëna nga kompanitë, por kjo nuk përbën konstatim shkencor apo gjyqësor për lidhje mes vaksinave dhe sëmundjeve të rënda.
Akuzat më të forta që qarkullojnë në rrjete përfshijnë tre drejtime kryesore: modifikim gjenetik të përhershëm, rritje të rasteve të kancerit dhe ndikim te fetuset gjatë shtatzënisë. Autoritetet shëndetësore dhe literatura shkencore aktuale nuk kanë konfirmuar këto lidhje dhe nuk ka konsensus shkencor që i mbështet.
Ndërkohë, organizata ndërkombëtare të shëndetit publik kanë mbështetur përdorimin e vaksinave mRNA gjatë pandemisë, përfshirë edhe për gratë shtatzëna, si masë për uljen e rrezikut nga Covid-19.
Vlen të theksohet se shumë nga platformat që shpërndajnë këto pretendime janë akuzuar për përhapje të dezinformatave mbi pandeminë, vaksinat dhe institucionet ndërkombëtare.
Në tërësi, rasti tregon se debati rreth vaksinave Covid-19 mbetet ende i polarizuar: nga njëra anë qytetarë që kërkojnë transparencë dhe kompensim për raste individuale të raportuara si efekte anësore, dhe nga ana tjetër pretendime të forta pa mbështetje shkencore që vazhdojnë të qarkullojnë në hapësirën online
